Η άποψη μας για το βιβλίο "Τερέζα - Η κραυγή της μάνας" του Στέλιου Δ. Στυλιανού

 

Τερέζα - Η κραυγή της μάνας 

Συγγραφέας: Στέλιος Δ. Στυλιανού

Εκδόσεις: χάρτινη πόλη 

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Η Τερέζα είχε μόνο ένα όνειρο: να γίνει σταρ, να ξεχωρίσει, να λάμψει. Τι κι αν μ’ αυτό δεν συμφωνούσαν η μητέρα της και ο παιδικός της έρωτας; Εκείνη είχε ήδη αποφασίσει να θυσιάσει τα πάντα. Και η κραυγή της μάνας της, την ημέρα που έφυγε από το σπίτι, θα την ακολουθούσε για την υπόλοιπη ζωή της. Όμως, το ταλέντο και οι ελπίδες δεν εγγυώνται την επιτυχία. Η μοίρα τής τα έφερε εντελώς διαφορετικά, αφού, μόνη κι άβγαλτη, έπεσε θύμα ενός δήθεν σπουδαίου δημοσιογράφου, που την εκμεταλλεύτηκε και την εξανάγκασε στην πορνεία. Και το όνειρο έγινε κόλαση. Η ζωή της γρήγορα μετατράπηκε σε μαρτύριο. Ένα μαρτύριο που την οδήγησε να χάσει και η ίδια το παιδί της. Και μια τέτοια κραυγή ψυχής βγήκε κι απ’ το δικό της στόμα. Ήταν αυτή η ίδια παράξενη κραυγή της κάθε μάνας που χάνει το παιδί της. «Το παιδί μου δεν πέθανε στο μαιευτήριο. Μου το κλέψανε. Μου κλέψανε την κόρη μου, μόλις τη γέννησα». Ένα μυθιστόρημα για τα όνειρα που πληγώνουν, για τη μητρική κραυγή που δεν σωπαίνει ποτέ… και για μια γυναίκα που αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες της.

 Η άποψη του The Book Time  για το βιβλίο 

Η κραυγή της μάνας όταν χάνει το παιδί της δεν είναι απλώς ήχος· είναι ρήγμα στον κόσμο. Σχίζει τον αέρα, παγώνει τον χρόνο και βαραίνει τη γη σαν θρήνος αρχέγονος. Δεν είναι λέξεις, δεν είναι φωνή∙ είναι η ίδια η ψυχή που ξεριζώνεται και αφήνει πίσω της κενό. Σε εκείνη τη στιγμή, κάθε τι ανθρώπινο καταρρέει, κι ο πόνος γίνεται μνήμη που στοιχειώνει όσους τον ακούνε.

Αυτήν ακριβώς τη διάσταση του πόνου, αλλά και της δύναμης, επιχειρεί να αποδώσει το βιβλίο «Τερέζα: η κραυγή της μάνας». Η γραφή του είναι απλή, μα μέσα στην απλότητά της ζωντανεύει χαρακτήρες ολοκληρωμένους, που ξεδιπλώνουν μπροστά στα μάτια του αναγνώστη την αλήθεια τους. Στο κέντρο στέκεται η Τερέζα, η νεαρή γυναίκα που εγκαταλείπει τη Σύρο για την Αθήνα, αφήνοντας πίσω τη μητέρα της και τον Νικόλα — τον μοναδικό άντρα που την αγάπησε πραγματικά και άνευ όρων.

Η πορεία της στην πρωτεύουσα είναι κακοτράχηλη∙ η λάμψη της σκηνής συχνά σβήνει μέσα σε σκοτάδια γεμάτα πόνο και θυσίες. Η πιο σπαρακτική στιγμή έρχεται όταν της ανακοινώνουν πως το παιδί της γεννήθηκε νεκρό∙ εκεί η κραυγή της γίνεται το αποκορύφωμα μιας ύπαρξης σημαδεμένης από απώλειες και συμβιβασμούς. Μα εδώ ξεδιπλώνεται και η δύναμη του Νικόλα. Η αγάπη του για την Τερέζα δεν λυγίζει, γίνεται φως μέσα στο σκοτάδι και τον οδηγεί να ξεσκεπάσει το αδίστακτο κύκλωμα που είχε κλέψει τη μικρή Σοφία. Με αγώνα και πίστη, εκείνος της ξαναχαρίζει το παιδί της.

Η ζωή τους ξαναδένει.  Τερέζα και Νικόλας παντρεύονται, αποκτούν ακόμη ένα παιδί, και όλοι μαζί, με την αγκαλιά του Νικόλα και των γονιών του, δίνουν στη Σοφία τη ζεστασιά και την αγάπη που της στέρησαν στην αρχή της ζωής της. Κι εκείνη, μεγαλώνοντας, βρίσκει κι αυτή το δικό της όνειρο: να γίνει ηθοποιός. Η Τερέζα, πλημμυρισμένη από φόβο μήπως η ιστορία επαναληφθεί, πανικοβάλλεται∙ μα ο χρόνος θα αποδείξει πως η κόρη της δεν θα έχει την ίδια μοίρα, αλλά μια δική της, φωτεινή πορεία.

Το βιβλίο, μέσα σε λίγες σελίδες, καταφέρνει να χωρέσει όνειρα και ματαιώσεις, αγάπη που λυτρώνει, μητρικό πόνο και ελπίδα που αναγεννά. Κι είναι αυτή η αφοσίωση του Νικόλα, η ακλόνητη παρουσία του δίπλα στην Τερέζα, που μετατρέπει την κραυγή της μάνας όχι μόνο σε θρήνο, αλλά και σε μαρτυρία δύναμης, πίστης και αληθινής αγάπης.